autyzm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

autyzm (język polski)[edytuj]

symbol cierpiących na autyzm (1.1)
wymowa:
IPA[ˈawtɨsm̥], AS[au̯tysm̦], zjawiska fonetyczne: wygł. u → ł   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) med.  zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami; zob.  też autyzm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Echolalia jest cechą charakterystyczną dla autyzmu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  autyk m , autyczka f 
przym.  autystyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.  αὐτός (autós)[2]sam
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms.  i W.  lp  jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo -„źmie”
  2. hasło autyzm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.