statua
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
statua (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [staˈtuwa], AS: [statuu̯a], zjawiska fonetyczne: epenteza ł
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik statua statuy dopełniacz statuy / statui[1] statui celownik statui statuom biernik statuę statuy narzędnik statuą statuami miejscownik statui statuach wołacz statuo statuy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) statue
- galicyjski: (1.1) estatua f
- hiszpański: (1.1) estatua f
- interlingua: (1.1) statua
- łaciński: (1.1) statua f
- nowogrecki: (1.1) άγαλμα n
- włoski: (1.1) statua f
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
statua (język francuski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: /sta.tɥa/
- znaczenia:
czasownik, forma pochodna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
statua (interlingua) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) statua, pomnik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
statua (język łaciński) [edytuj]
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) posąg, statua
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik statua statuae dopełniacz statuae statuārum celownik statuae statuīs biernik statuam statuās ablatyw statuā statuīs wołacz statua statuae
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
statua (język włoski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: /'sta.twa/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
