cyna

cyna (język polski)

cyna (1.1)

cyna (1.2)

cyna (1.3) w postaci drutu

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈʦ̑ɨ̃na], AS: [cỹna], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chem. chemia, chemiczny szary metal, pierwiastek chemiczny oznaczany symbolem Sn, o liczbie atomowej 50; zob. zobacz też cyna w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie naczynia i inne wyroby z cyny (1.1); zob. zobacz też cyna w Encyklopedii staropolskiej

(1.3) pot. potocznie elektron. elektronika łatwotopliwy stop cyny (1.1) z ołowiem i antymonem, używany do lutowania niskotemperaturowego

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	cyna
dopełniacz	cyny
celownik	cynie
biernik	cynę
narzędnik	cyną
miejscownik	cynie
wołacz	cyno

przykłady:

(1.1) Cienka powłoka cyny na blaszanych puszkach z żywnością zapobiega korozji.

(1.2) Szczęśliwsze były wieki, kiedy na cynie jadano.

(1.3) Przy pomocy cyny łączymy podzespoły elektroniczne do płytki drukowanej.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dzban / dzbanek / kufel / talerz / łyżka z cyny • kopalnia cyny • ruda cyny • złoże cyny

(1.2) jeść na cynie • czyścić cynę

(1.3) lutować cyną • kropla cyny • pokryć cyną • roztopić cynę • połączyć cyną • laska cyny

synonimy:

(1.1) symbol. symbolicznie Sn

(1.3) lut, lutowie, stop lutowniczy

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik cynfolia f rodzaj żeński, cynowanie n rodzaj nijaki, cynownia f rodzaj żeński, cynownictwo n rodzaj nijaki, cynownik m rodzaj męski, cyngiser m rodzaj męski, cynkarz m rodzaj męski, cynolejnik m rodzaj męski, cyngiserka f rodzaj żeński, cyngiserstwo n rodzaj nijaki, cynkografia f rodzaj żeński, cynkolit m rodzaj męski, cynkwajs m rodzaj męski

czas. czasownik cynować, pocynować

przym. przymiotnik cynowy, cynowany, pocynowany, cynkowaty, cyngiserski, cynfoliowy, cynowniczy, cynkowniczy, cynkograficzny, cynowobiały, cynowoszary

przysł. przysłówek cynowo, cynkograficznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. niemiecki Zinn

(1.2-3) od (1.1)

uwagi:

(1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) tin, (1.3) solder
• arabski: (1.1) قصدير
• baskijski: (1.1) eztainu
• bułgarski: (1.1) калай m rodzaj męski
• czeski: (1.1) cín
• duński: (1.1) tin
• esperanto: (1.1) stano
• francuski: (1.1) étain m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) estaño m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) tin
• łaciński: (1.1) stannum n rodzaj nijaki
• łotewski: (1.1) alva
• macedoński: (1.1) калај m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Zinn n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) κασσίτερος m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) estanho
• rosyjski: (1.1) олово n rodzaj nijaki
• rumuński: (1.1) staniu
• słoweński: (1.1) kositer
• szwedzki: (1.1) tenn
• tetum: (1.1) kaleen
• volapük: (1.1) stanin
• wilamowski: (1.1) cejn
• włoski: (1.1) stagno

źródła: