absolutyzm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
absolutyzm (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- wymowa, IPA: [ˌapsɔˈlutɨsm̥], AS: [apsolutysm̦], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• wygł.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) polit. monarchia nieograniczona; zob. też absolutyzm władzy w Wikipedii
- (1.2) filoz. pogląd, według którego takie wartości, jak prawda, dobro, piękno są niezmienne, wieczne i niezależne od człowieka; zob. też absolutyzm w Wikipedii
- odmiana:
- blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik absolutyzm dopełniacz absolutyzmu celownik absolutyzmowi biernik absolutyzm narzędnik absolutyzmem miejscownik absolutyzmie[1] wołacz absolutyzmie[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) absolutyzm oświecony
- synonimy:
- (1.1) samowładztwo, jedynowładztwo, autokratyzm, autokracja, autarchia
- antonimy:
- (1.1) demokracja
- (1.2) relatywizm
- wyrazy pokrewne:
- czas. absolwować
- rzecz. absolutysta, absolutystka, absolwent, absolut, absolucja, absolutorium
- przym. absolutny, absolutystyczny
- przysł. absolutnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. absolutisme < łac. absolutus[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) absolutism
- czeski: (1.1) absolutismus
- duński: (1.1) absolutisme w
- esperanto: (1.1) absolutismo
- francuski: (1.1) absolutisme m
- hiszpański: (1.1) absolutismo m
- interlingua: (1.1) absolutismo
- kaszubski: (1.1) absolucëzna f, samòpanowanié n
- łaciński: (1.1) absolutus
- niemiecki: (1.1) Absolutismus m
- nowogrecki: (1.1) απολυταρχία f
- rosyjski: (1.1) абсолютизм m
- szwedzki: (1.1) absolutism w
- węgierski: (1.1) abszolutizmus
- włoski: (1.1-2) assolutismo m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako "-zmie" wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"
- ↑ Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.
