absolutyzm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

absolutyzm (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌapsɔˈlutɨsm̥], AS[apsolutysm̦], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wygł. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) polit.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org monarchia nieograniczona; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też absolutyzm władzy w Wikipedii
(1.2) filoz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org pogląd, według którego takie wartości, jak prawda, dobro, piękno niezmienne, wieczne i niezależne od człowieka; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też absolutyzm w Wikipedii
odmiana:
blm 
przykłady:
(1.1) Na Kubie panuje absolutyzm.
składnia:
kolokacje:
(1.1) absolutyzm oświecony
synonimy:
(1.1) samowładztwo, jedynowładztwo, autokratyzm, autokracja, autarchia
antonimy:
(1.1) demokracja
(1.2) relatywizm
wyrazy pokrewne:
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolwować
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolutysta, absolutystka, absolwent, absolut, absolucja, absolutorium
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolutny, absolutystyczny
przysł.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolutnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolutisme < łac.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolutus[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org i W.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org lp  jako "-zmie" wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"
  2. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.