absolwent

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] absolwent (język polski)

wymowa: IPA: [apˈsɔlvɛnt] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię; zob. zobacz też absolwent (osoba) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza absolwent, ~a, ~owi, ~a, ~em, absolwencie, absolwencie; lm liczba mnoga absolwenci, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, absolwenci przykłady:

(1.1) Jan jest już absolwentem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik absolwować; rzecz. rzeczownik absolucja, absolut, absolutyzm, absolutorium; przym. przymiotnik absolutny
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. niemiecki Absolvent z niem. niemiecki absolvieren^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) graduate
• duński: (1.1) student w rodzaj wspólny, kandidat w rodzaj wspólny
• grecki: (1.1) απόφοιτος
• hiszpański: (1.1) graduado m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) אַבסאָלווענט m rodzaj męski (absolwent)
• łaciński: (1.1) absolvens, absolventis
• niemiecki: (1.1) Absolvent m rodzaj męski, Schulabgänger m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) выпускник
• słowacki: (1.1) absolvent m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) végzős

źródła:

1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 23, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.