absolwent

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

absolwent (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[apˈsɔlvɛ̃nt], AS[apsolvẽnt], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też absolwent (osoba) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jan jest już absolwentem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wychowanek
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolwować
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolwentka, absolucja, absolut, absolutyzm, absolutorium
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolwencki, absolutny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Absolvent < niem.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org absolvieren[1] + niem.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org -ent wg niem.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Student[2]
uwagi:
por.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org abiturient
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 23, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.

absolwent (język kaszubski) [edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) absolwent
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) òbstójnik
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: