absolwent
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] absolwent (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik absolwent absolwenci dopełniacz absolwenta absolwentów celownik absolwentowi absolwentom biernik absolwenta absolwentów narzędnik absolwentem absolwentami miejscownik absolwencie absolwentach wołacz absolwencie absolwenci
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. absolwować
- rzecz. absolwentka, absolucja, absolut, absolutyzm, absolutorium
- przym. absolutny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Absolvent z niem. absolvieren[1]
- uwagi:
- por. abiturient
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) graduate
- arabski: (1.1) خريج
- duński: (1.1) dimittend w
- hiszpański: (1.1) graduado m
- jidysz: (1.1) אַבסאָלווענט m (absolwent)
- kaszubski: (1.1) òbstójnik, absolwent
- litewski: (1.1) absolventas m
- niemiecki: (1.1) Absolvent m, Schulabgänger m
- nowogrecki: (1.1) απόφοιτος
- rosyjski: (1.1) выпускник
- słowacki: (1.1) absolvent m
- węgierski: (1.1) végzős
- włoski: (1.1) (szkoły) licenziato m, diplomato m; (uczelni) laureato m
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 23, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
[edytuj] absolwent (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) absolwent
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) òbstójnik
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
