absolwent

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

absolwent (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[apˈsɔlvɛ̃nt], AS[apsolvẽnt], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs; zob. też absolwent (osoba) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jan jest już absolwentem.
składnia:
(1.1) absolwent + D.
kolokacje:
(1.1) absolwent uniwersytetu / politechniki / uczelni / akademii / liceum / technikum • absolwent filologii / polonistyki / pedagogiki / socjologiitegoroczny / ubiegłoroczny absolwent
synonimy:
(1.1) wychowanek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. absolwować
rzecz. absolwentka f, absolucja f, absolut m, absolutyzm m, absolutorium n
przym. absolwencki, absolutny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Absolvent < niem. absolvieren[1] + niem. -ent wg niem. Student[2] < łac. absolvens[3]
uwagi:
por. abiturient
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 23, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  2. Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.
  3. Elżbieta Maria Minczakiewicz, Losy absolwentów gimnazjów integracyjnych w świetle wypowiedzi młodzieży z diagnozą wielopostaciowej niepełnosprawności i opinii rodziców, „Człowiek – Niepełnosprawność – Społeczeństwo” nr 1/2006, s. 113.

absolwent (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) absolwent
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) òbstójnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: