absolut

absolut (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [apˈsɔlut], AS: [apsolut], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg; zob. zobacz też absolut w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) starop. staropolski dyktator, despota

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	absolut	absoluty
dopełniacz	absolutu	absolutów
celownik	absolutowi	absolutom
biernik	absolut	absoluty
narzędnik	absolutem	absolutami
miejscownik	absolucie	absolutach
wołacz	absolucie	absoluty

przykłady:

(1.1) Bóg jest absolutem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik absolwować

rzecz. rzeczownik absolwent, absolucja, absolutyzm, absolutorium

przym. przymiotnik absolutny

przysł. przysłówek absolutnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Absolute, franc. francuski absolut; źródłosłów dla ros. rosyjski абсолют

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) absolute
• fiński: (1.1) absoluutti
• kaszubski: (1.1) jistnota f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) absolutus
• niemiecki: (1.1) Absolut n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) абсолют m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) абсолют m rodzaj męski
• włoski: (1.1) assoluto m rodzaj męski

źródła:

absolut (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) absolutny, absolutnie

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

przym. przymiotnik absoluta

przysł. przysłówek absolute

rzecz. rzeczownik absolutismo

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina absolutus

uwagi:

źródła:

absolut (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [apsoˈluːt] wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) absolutny, bezwzględny

(1.2) całkowity, totalny, absolutny

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) die absolute Höhe → wysokość bezwzględna

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Absolut, Absolution, Absolutismus, Absolutorium

czas. czasownik verabsolutieren

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

absolut (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

przysłówek

(1.1) absolutnie, koniecznie

przymiotnik

(2.1) absolutny, bezwględny

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

(2.1) absolut, absolut, absoluta; st. wyższy stopień wyższy absolutare; st. najwyższy stopień najwyższy absolutast

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik absolutism

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: