absolut

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] absolut (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg

odmiana:
przykłady:

(1.1) Bóg jest absolutem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik absolwować; rzecz. rzeczownik absolwent, absolucja, absolutyzm, absolutorium; przym. przymiotnik absolutny
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. łacina absolutus
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) absolute
• esperanto: (1.1) absoluto
• fiński: (1.1) absoluutti
• łaciński: (1.1) absolutus
• niemiecki: (1.1) Absolut n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) абсолют m rodzaj męski

[edytuj] absolut (język niemiecki)

wymowa: IPA: [apsoˈluːt]
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) absolutny, bezwzględny

(1.2) całkowity, totalny, absolutny

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) die absolute Höhe → wysokość bezwzględna
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik Absolut, Absolution, Absolutismus, Absolutorium; czas. czasownik verabsolutieren
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] absolut (język staropolski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) dyktator, despota

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: