absolwować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Niektóre informacje zawarte w haśle wymagają weryfikacji Do weryfikacji: znaczenie 1.1, słowniki nie potwierdzają, jedynie „Słownik języka polskiego XVII i 1. połowy XVIII wieku” podaje „włączać do grona studentów”, a to jednak nie to samo

[edytuj] absolwować (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
czasownik przechodni (ndk. aspekt niedokonany absolwować, ndk. aspekt niedokonany absolwować)

(1.1) kończyć szkołę

(1.2) udzielać absolucji, rozgrzeszenia

odmiana: (1) absolw|ować, koniugacja IV przykłady:

(1.1) Niedługo będę absolwować.

(1.2) Zostałem absolwowany przez księdza.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) rozgrzeszać
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik absolwent, absolucja, absolutorium
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. łacina absolvere^[1] lub łac. łacina absolvo^[2]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) graduate; (1.2) absolve
• duński: (1.1) absolvere
• ido: absolvar
• łaciński: (1.1) absolvere
• niemiecki: (1.1) absolvieren

źródła:

1. ↑ Słownik języka polskiego XVII i 1. połowy XVIII wieku, Instytut Języka Polskiego PAN.
2. ↑ Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. I, s. 14, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969.