Bielsko-Biała

Bielsko-Biała (język polski)

Bielsko-Biała (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˌbʲjɛlskɔ‿ˈbʲjawa], AS: [bʹi ̯elsko‿bʹi ̯au̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia z Wikisłownika, pl.wiktionary.org miasto w południowej Polsce; zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też Bielsko-Biała w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Bielsko-Biała
dopełniacz	Bielska-Białej
celownik	Bielsku-Białej
biernik	Bielsko-Białą
narzędnik	Bielskiem-Białą
miejscownik	Bielsku-Białej
wołacz	Bielsko-Biała

przykłady:

(1.1) Mój przyjaciel mieszka w Bielsku-Białej (nie: Bielsko-Białej).

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bielski, bielsko-bialski

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org bielszczanin/bielszczanka

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org Bielsko + Biała (administracyjne połączenie dwóch miast, z których oba wywodziły nazwę od tej samej rzeki, Białej)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Bielsko-Biala
• czeski: (1.1) Bílsko-Bělá
• interlingua: (1.1) Bielsko-Biala
• niemiecki: (1.1) Bielitz-Biala
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) Белско-Бела
• wilamowski: (1.1) Byłc-Bejł

źródła: