Biała

Biała (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbʲjawa], AS: [bʹi ̯au̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia miasto w Polsce; zob. zobacz też Biała (miasto) w Wikipedii

(1.2) geogr. geografia rzeka, prawy dopływ Dunajca; zob. zobacz też Biała (dopływ Dunajca) w Wikipedii

(1.3) geogr. geografia rzeka, prawy dopływ Wisły; zob. zobacz też Biała (dopływ Wisły) w Wikipedii

(1.4) geogr. geografia dawniej miasto, a obecnie część Bielska-Białej; zob. zobacz też Biała Krakowska w Wikipedii

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Biała
dopełniacz	Białej
celownik	Białej
biernik	Białą
narzędnik	Białą
miejscownik	Białej
wołacz	Biała

przykłady:

(1.1) Przez Białą przebiega droga wojewódzka nr 414.

(1.2) Biała to rzeka w Małopolsce.

(1.3) Na stokach Klimczoka znajdują się źródła Białej.

(1.4) W Białej urodziła się babcia Zofia.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik bialski

rzecz. rzeczownik bialanin/bialanka

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.2) pol. polski biały; od nazwy (1.3) pochodzą nazwy położonych nad Białą miejscowości pol. polski Biała (1.3) i pol. polski Bielsko

uwagi:

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) Bělá
• niemiecki: (1.1) Zülz, (1.4) Biala
• wilamowski: (1.1) Bejł

źródła: