wymowa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wymowa (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sposób artykulacji dźwięków mowy
- (1.2) wydźwięk, rodzaj wniosków lub odczuć, jakie z czegoś wynikają
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik wymowa dopełniacz wymowy celownik wymowie biernik wymowę narzędnik wymową miejscownik wymowie wołacz wymowo
- przykłady:
- (1.1) Jego wymowa zdradza w nim cudzoziemca.
- (1.2) Jest to opowiadanie o bardzo pozytywnej wymowie.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) pisownia
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- por. wymówienie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pronunciation
- arabski: (1.1) نطق, لفظ
- chorwacki: (1.1) izgovor m
- dolnołużycki: (1.1) wugronjenje n
- duński: (1.1) udtale w
- esperanto: (1.1) elparolo, prononco
- fiński: (1.1) ääntäminen
- francuski: (1.1) prononciation f; (1.2) signification f
- górnołużycki: (1.1) wurjekowanje n
- hiszpański: (1.1) pronunciación f; (1.2) significación f
- interlingua: (1.1) pronunciation
- islandzki: (1.1) framburður m
- koreański: (1.1) 발음
- niemiecki: (1.1) Aussprache f
- nowogrecki: (1.1) προφορά f; (1.2) σημασία f, νόημα n
- rosyjski: (1.1) произношение n; (1.2) оттенок m, значение n
- szwedzki: (1.1) uttal n
- ukraiński: вимова f
- włoski: (1.1) pronuncia f
- źródła:
