wymowa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wymowa (język polski)
wymowa: IPA: [vɨˈmɔva]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sposób artykulacji dźwięków mowy
- (1.2) wydźwięk, rodzaj wniosków lub odczuć, jakie z czegoś wynikają
odmiana: (1.1-2) lp wymow|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; blm przykłady:
- (1.1) Jego wymowa zdradza w nim cudzoziemca.
- (1.2) Jest to opowiadanie o bardzo pozytywnej wymowie.
składnia:
kolokacje: (1.1) wyraźna ~, poprawna ~
synonimy:
antonimy: (1.1) pisownia
wyrazy pokrewne: czas. wymawiać; przym. wymowny
związki frazeologiczne:
etymologia: wy + mowa
uwagi: por. wymówienie tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pronunciation
- chorwacki: (1.1) izgovor m
- dolnołużycki: (1.1) wugronjenje n
- duński: (1.1) udtale w
- esperanto: (1.1) elparolo, prononco
- fiński: (1.1) ääntäminen
- francuski: (1.1) prononciation f; (1.2) significaction f
- górnołużycki: (1.1) wurjekowanje n
- grecki: (1.1) προφορά f; (1.2) σημασία f, νόημα n
- hiszpański: (1.1) pronunciación f; (1.2) significación f
- islandzki: (1.1) framburður m
- koreański: (1.1) 발음
- niemiecki: (1.1) Aussprache f
- rosyjski: (1.1) произношение n; (1.2) оттенок m, значение n
- ukraiński: вимоваf
- włoski: (1.1) pronuncia f