kostium

kostium (język polski)

ludzie w kostiumach (1.1)

kostium (1.2)

kostium (1.3) narciarza

parada w kostiumach (1.4)

kobieta w kostiumie (1.5)

wymowa:

IPA: [ˈkɔstʲjũm], AS: [kostʹi ̯ũm], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) teatr. teatrologia sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać

(1.2) ubranie damskie, w skład którego wchodzą żakiet i spódnica

(1.3) specjalny strój przeznaczony do uprawiania pewnych sportów

(1.4) strój używany jako przebranie na balach, zabawach i paradach głównie w okresie karnawału

(1.5) maksymalnie dwuczęściowy kobiecy strój na plażę

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kostium	kostiumy
dopełniacz	kostiumu	kostiumów
celownik	kostiumowi	kostiumom
biernik	kostium	kostiumy
narzędnik	kostiumem	kostiumami
miejscownik	kostiumie	kostiumach
wołacz	kostiumie	kostiumy

przykłady:

(1.1) W teatrze ważnym uzupełnieniem kostiumów są fryzury i charakteryzacja.

składnia:

kolokacje:

założyć kostium, chodzić w kostiumie

(1.1) występować w kostiumie

(1.5) kostium kąpielowy

synonimy:

(1.1) przebranie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik kostiumowy; rzecz. rzeczownik kostiumologia

(1.1) kostiumeria

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) costume, overall
• białoruski: (1.1) касцюм m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) kostim m rodzaj męski
• francuski: (1.1) costume m rodzaj męski; (1.2) tailleur m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) traje m rodzaj męski; (1.2) traje sastre m rodzaj męski; (1.3) traje m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) gervi n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Kostüm n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) костюм m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) dräkt w rodzaj wspólny

źródła: