sierota

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

sierota (język polski)[edytuj]

sierota (1.1)
sierota (1.5)
wymowa:
IPA[ɕɛˈrɔta], AS[śerota], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców
(1.2) pot.  człowiek opuszczony, osamotniony
(1.3) pot.  człowiek niezaradny lub budzący współczucie
(1.4) typogr.  błąd polegający na pozostawieniu jednoliterowego wyrazu na końcu wiersza składanego tekstu
(1.5) typogr.  błąd polegający na pozostawieniu pojedynczego wiersza na dole kolumny składanego tekstu
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.5) szewc
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  sieroctwo n , sierociniec m , osierocenie n , osierocanie n , sierotki nm.-os. , Sieroty nm.-os. 
zdrobn.  sierotka f 
czas.  osierocać ndk. , osierocić dk. 
przym.  sierocy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob.  też sierota w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: