samotny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: samotný

samotny (język polski)[edytuj]

samotne (1.1) drzewo
samotny (1.2)
wymowa:
IPA[sãˈmɔtnɨ], AS[sãmotny], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który jest sam, żyje samotnie
(1.2) odbywający się bez towarzystwa
(1.3) wyludniony
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) samotny człowiek • samotne drzewo
(1.2) samotny spacer
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  sam m , samotność f , osamotnienie n , samotnienie n , samotnik m , samotniczka f , samotnia f , samosia f 
czas.  osamotnić dk. , samotnieć ndk. 
przym.  sam, samiutki, samiuśki, samotniczy
przysł.  samotnie, samotniczo
zaim.  sam
tem. słow.  samo-
związki frazeologiczne:
samotny jak kołek w płociesamotny jak palec
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: