współczucie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

współczucie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ], AS[fspuu̯čuće], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdolność emocjonalnej solidarności z osobą, istotą cierpiącą, poszkodowaną
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) współczucie dla kogoś (D. )[1]
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  współczuć
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  współ- + czucie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.