kierować
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
(Przekierowano z kierować się)
kierować (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) wydawać komuś polecenia
- (1.2) udzielać wskazówek, zawierać wskazówki
- (1.3) obracać coś w jakimś kierunku
- (1.4) sterować pojazdem lub grupą pojazdów
- (1.5) czynić kogoś lub coś adresatem jakiejś wypowiedzi
- odmiana:
- (1.1) kier|ować, koniugacja IV; dk. brak
- (1.2-3) kier|ować, koniugacja IV; dk. skier|ować, koniugacja IV
- (1.4) kier|ować, koniugacja IV; dk. pokier|ować, koniugacja IV
- (1.5) kier|ować, koniugacja IV; dk. skier|ować, koniugacja IV
- przykłady:
- (1.1) Mój ojciec kieruje zespołem pięciu ludzi.
- (1.2) Pana opis drogi dobrze kieruje podróżnych do Zakopanego.
- (1.3) Pilot kieruje samolot na północ.
- (1.4) Nie należy kierować samochodem i rozmawiać przez telefon.
- (1.5) Generał najpierw kieruje swoje słowa do weteranów, a dopiero potem – do zwykłych żołnierzy.
- składnia:
- (1.1) kierować + N.
- (1.2) kierować + B. • nie kierować + D.
- (1.3) kierować + B. • nie kierować + D.
- (1.4) kierować + N.
- (1.5) kierować + B. • nie kierować + D. • kierować do + D. • kierować na + B.
- kolokacje:
- (1.4) kierować samochodem / autobusem / pociągiem / tramwajem / rowerem / motorem / skuterem / motocyklem / motorowerem
- synonimy:
- (1.1) dowodzić, zarządzać
- (1.2) prowadzić, instruować, informować
- (1.3) obracać na…
- (1.4) prowadzić
- (1.5) adresować
- antonimy:
- (1.2) wprowadzać w błąd, dezinformować
- (1.4) powozić
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kierowanie n, kierunek m, kierownik m, kierowniczka f, kierowca m, kierujący m, kierująca f, kierownica f, kierownictwo n
- czas. nakierowywać, nakierować, wykierowywać, wykierować, przekierowywać, przekierować, skierować
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1, 1.4) czasownik przechodni rządzący narzędnikiem, tworzy stronę bierną
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lead; (1.2) guide; (1.4) drive
- arabski: (1.1) أدار
- czeski: (1.4) řídit
- duński: (1.1) lede, styre, føre, rette; (1.2) lede, styre, føre, rette
- esperanto: direkti
- niemiecki: (1.1) leiten, führen; (1.2) leiten, führen; (1.3) steuern; (1.4) fahren; (1.5) richten
- szwedzki: (1.1) leda, styra; (1.4) köra
- włoski: (1.4) guidare
- źródła:
