catch

catch (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. muzyka utwór polifoniczny, w którym linię melodyczną głosu rozpoczynającego powtarzają kolejno wszystkie występujące głosy

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kanon

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

catch (język angielski)

catch (2.1)

wymowa:

catch

enPR: kăch, IPA: /kætʃ/ lub /kɛtʃ/

SAMPA: /k{tS/ lub /kEtS/

wymowa amerykańska

caught

IPA: /'kɔφt/ lub IPA: /kɔːt/

wymowa brytyjska

wymowa amerykańska

wymowa z Inland North w USA

wymowa australijska

znaczenia:

czasownik

(1.1) łapać (zatrzymać poruszający się przedmiot)

(1.2) złapać (coś/kogoś po pościgu lub w wyniku pułapki)

(1.3) przyłapać (kogoś na czymś)

(1.4) trafić w coś

rzeczownik

(2.1) chwytanie, łapanie, pojmanie, złapanie

(2.2) połów

(2.3) zamek, zapadka, zaczep, zatrzask

(2.4) pułapka

(2.5) problem, zagadnienie

odmiana:

(1) catch, caught, caught, catches, catching

przykłady:

(1.1) She threw a ball to me and I caught it. → Rzuciła mi piłkę, więc ją złapałem.

(1.2) They caught me just as I was leaving the school. → Złapali mnie, kiedy wychodziłem ze szkoły.

(1.2) The police promised to catch this thief. → Policja obiecała, że złapie tego złodzieja.

(1.4) A glob of mud caught him on his shoulder. → Kropla błota trafiła go w ramię.

składnia:

kolokacje:

catch cold • safety catch

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik catch on, catch out, catch up, catch up with

rzecz. rzeczownik catching, catcher

przym. przymiotnik catchy, uncaught

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Aneks:Język angielski - Czasowniki nieregularne

źródła: