nur

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] nur (język polski)

nur (1.1) czarnoszyi
nur (1.2)


wymowa: IPA: [nur], AS: [nur]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy; zob.  też nury w Wikipedii
(1.2) skok do wody

odmiana: przykłady:

(1.2) Dał nura do jeziora i tyle go widzieliśmy.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ rdzawoszyi/czarnoszyi/lodowiec/białodzioby; dać ~a
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.2) czas.  nurkować; rzecz.  nurek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki tłumaczenia:

[edytuj] nur (esperanto)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
partykuła

(1.1) tylko

odmiana: przykłady:

(1.1) Mi havas nur unu buŝon, sed mi havas du orelojn. (Ekzercaro § 12 w: L. Zamenhof, Fundamento de Esperanto, 1905. ) → Mam tylko jedne usta, ale mam dwoje uszu.

składnia:
kolokacje: (1.1) ke nur
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  nura, nurnura, ununura
związki frazeologiczne:
etymologia: niem.  nur
uwagi:

[edytuj] nur (język niemiecki)


wymowa: IPA: [ˈnuːɐ̯] wymowa austriacka ?/i
znaczenia:
partykuła

(1.1) tylko[1]

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: źródła:

  1. Stanisław Walewski, Langenscheidt. Słownik szkolny języka niemieckiego, s. 467, Warszawa, Wydawnictwo REA, 1996. ISBN 3-468-96111-1.