nur

nur (język polski)

nur (1.1) czarnoszyi

nur (1.2)

wymowa:

IPA: [nur], AS: [nur]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. ornitologia ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy; zob. zobacz też nury w Wikipedii

(1.2) skok do wody

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	nur	nury
dopełniacz	nura	nurów
celownik	nurowi	nurom
biernik	nura	nury
narzędnik	nurem	nurami
miejscownik	nurze	nurach
wołacz	nurze	nury

przykłady:

(1.2) Dał nura do jeziora i tyle go widzieliśmy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) nur rdzawoszyi/czarnoszyi/lodowiec/białodzioby

(1.2) dać nura

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik nurkować

rzecz. rzeczownik nurek

przym. przymiotnik nurkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) loon; (1.2) plunge
• esperanto: (1.1) kolimbo
• francuski: (1.1) plongeon m rodzaj męski; (1.2) plongeon m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Seetaucher m rodzaj męski; (1.2) Tauchen n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) lom w rodzaj wspólny

źródła:

nur (esperanto)

morfologia:

nur

wymowa:

wymowa

znaczenia:

partykuła

(1.1) tylko

(1.2) dopiero

odmiana:

przykłady:

(1.1) Mi havas nur unu buŝon, sed mi havas du orelojn. → Mam tylko jedne usta, ale mam dwoje uszu.

(1.2) Mi legis vian retleteron nur hieraŭ posttagmeze. → Przeczytałam twój e-mail dopiero wczoraj po południu

składnia:

kolokacje:

(1.1) ke nur

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik nura, nurnura

związki frazeologiczne:

al malsaĝulo ne helpas admono, nur bastono • ĉe vulpoj ĉiam naskiĝas nur vulpoj • ĉiu klopodu nur en sia metio, tiam al la urbo mankos nenio • de majesta ĝis ridinda estas nur unu paŝo • eĉ plej nigra bovino donas lakton nur blankan • edzo kaj edzino estas nur unu • forveturis malsaĝa, revenis nur pli aĝa • kiu sentas — ploras, kiu vidas — nur ridas • kiu tro pelas, nur malakcelas • laŭdu tagon nur vespere • li havis viandon, mi havis nur oston — li havis la ĝuon, mi pagis la koston • vidi nur ĝis la pinto de sia nazo • liveru nur panon, manĝontoj sin trovos • neĝo kaŝas nur ĝis printempo • nur pano kun fromaĝo, sed afabla vizaĝo • nur suferinto ŝatas feliĉon • nur tiu ne eraras, kiu neniam ion faras • oro nur fingron eksvingas kaj ĉion atingas • por malfrua gasto restas nur osto • pri la ŝtrumpa truo scias nur la ŝuo • se muso nur unu truon disponas, ĝi baldaŭ la vivon fordonas • sendito nur portas; kion oni ordonis, li raportas • senpaga estas nur la morto, sed ĝi kostas la vivon • stomako malsata nur pri pano meditas • superpinte — nur tuŝinte • sur ĉiu flanko nur manko kaj manko • tro rapida faro estas nur baro

etymologia:

uwagi:

źródła:

nur (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) tylko, dopiero

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

partykuła nur

przym. przymiotnik nura, nurnura, ununura

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki nur

uwagi:

źródła:

nur (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈnuːɐ̯] wymowa austriacka

znaczenia:

partykuła

(1.1) tylko

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: