niewierzący

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] niewierzący (język polski)

wymowa:
IPA[ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ], ASevʹi ̯ežõncy], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ą  akc. pob. i → j  
znaczenia:

imiesłów czynny

(1.1) taki, który nie dowierza, nie wierzy w coś (nie wierzy w prawdziwość czegoś)
(1.2) w kontekście wiary/wyznania: który nie wyznaje żadnej religii

w użyciu rzeczownikowym, rodzaj męski

(2.1) osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Było wielu entuzjastów wierzących w sukces ośrodka, ale byli też i sceptycy niewierzący w powodzenie tego przedsięwzięcia.[1]
(1.2) Kobieta niewierząca to ateistka.
(2.1) Nie ma miejsca dla niewierzących w Narodowym Spisie Powszechnym. Muszą wybrać konkretną religię lub wpisać "bez wyznania".[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1, 2.1) wierzący
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  nie + wierzący
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. spzzozjl.and.pl
  2. wyborcza.pl dostęp 4.07.11
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia