bieda

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: biéda

bieda (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbʲjɛda], AS[bʹi ̯eda], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak środków do życia
(1.2) trudna sytuacja
(1.3) dwukołowy pojazd jednokonny
(1.4) mit. słow.  nieśmiertelny wędrujący demon sprowadzający na ludzi niedostatek[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wielu mieszkańców tej dzielnicy mieszka w biedzie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nędza, ubóstwo, niedostatek
(1.3) biedka
antonimy:
(1.1) bogactwo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  biednieć, biedować, biedzić się
rzecz.  biedak m , biedaczek m , biedaczka f , biedactwo n , biedota f , biedaszyb m , biedny m.-os. , biedniak m.-os. 
przym.  biedny
przysł.  biednie
związki frazeologiczne:
klepać biedęprawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Przysłowia polskie - bieda
tłumaczenia:
źródła:
  1. Paweł Zych, Witold Vargas: Bestiariusz słowiański

bieda (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bieda, nędza, niedostatek, ubóstwo
(1.2) bieda, trud
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nedostatok, psota, núdza, chudoba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: