Chiny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] Chiny (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia państwo w Azji; zob. zobacz też Chiny w Wikipedii

odmiana: przykłady:

(1.1) W zeszłym roku na wakacjach byliśmy w Chinach.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) Chińska Republika Ludowa
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik chiński; rzecz. rzeczownik Chińczyk, Chinka, chińczyk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) Sjina
• angielski: (1.1) China
• białoruski: (1.1) Кітай m rodzaj męski
• bułgarski: (1.1) Китай m rodzaj męski
• chiński (klasyczny): (1.1) 中國 (Zhōngguó)
• chiński (uproszczony): (1.1) 中国 (Zhōngguó)
• czeski: (1.1) Čína
• dolnołużycki: (1.1) Chinska f rodzaj żeński
• duński: (1.1) Kina n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) Ĉinio
• fiński: (1.1) Kiina
• francuski: (1.1) Chine f rodzaj żeński
• gocki: (1.1) 𐌺𐌹𐌽𐌰 f rodzaj żeński
• górnołużycki: (1.1) China
• grecki: (1.1) Κίνα f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) China f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) China
• islandzki: (1.1) Kína f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) כינע f rodzaj żeński (chine)
• niemiecki: (1.1) China n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) Kina n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) Китай m rodzaj męski
• suahili: (1.1) Uchina
• szwedzki: (1.1) Kina
• węgierski: Kína
• włoski: (1.1) Cina f rodzaj żeński