Chiny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Chiny (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik własny, liczba mnoga
odmiana: blp; lm Chin|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) Chińska Republika Ludowa
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. chiński; rzecz. Chińczyk, Chinka, chińczyk
związki frazeologiczne:
etymologia: od nazwy dynastii Qin 221 p.n.e.-206 p.n.e.
uwagi: zobacz też: indeks państw świata tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) Sjina
- angielski: (1.1) China
- białoruski: (1.1) Кітай m
- bułgarski: (1.1) Китай m
- chiński standardowy: (1.1) uproszcz. 中国 trad. 中國 (Zhōngguó)
- czeski: (1.1) Čína
- dolnołużycki: (1.1) Chinska f
- duński: (1.1) Kina n
- esperanto: (1.1) Ĉinio
- fiński: (1.1) Kiina
- francuski: (1.1) Chine f
- gocki: (1.1) 𐌺𐌹𐌽𐌰 f
- górnołużycki: (1.1) China
- grecki: (1.1) Κίνα f
- hiszpański: (1.1) China f
- interlingua: (1.1) China
- islandzki: (1.1) Kína f
- jidysz: (1.1) כינע f (chine)
- koreański: (1.1) 중국
- łaciński: (1.1) Sina, Sinae f lm
- niemiecki: (1.1) China n
- norweski (bokmål): (1.1) Kina n
- rosyjski: (1.1) Китай m
- slovio: (1.1) Cxinazem (Чиназем)
- suahili: (1.1) Uchina
- szwedzki: (1.1) Kina
- węgierski: Kína
- włoski: (1.1) Cina f