Chiny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Chiny (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, liczba mnoga, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik Chiny dopełniacz Chin celownik Chinom biernik Chiny narzędnik Chinami miejscownik Chinach wołacz Chiny
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) Państwo Środka, Chińska Republika Ludowa
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od nazwy dynastii Qin 221 p.n.e.-206 p.n.e.
- uwagi:
- zobacz też: indeks państw świata
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) Sjina
- angielski: (1.1) China
- arabski: (1.1) الصين
- białoruski: (1.1) Кітай m
- bułgarski: (1.1) Китай m
- chiński standardowy: (1.1) uproszcz. 中国 trad. 中國 (Zhōngguó)
- czeski: (1.1) Čína
- dolnołużycki: (1.1) Chinska f
- duński: (1.1) Kina n
- esperanto: (1.1) Ĉinio
- fiński: (1.1) Kiina
- francuski: (1.1) Chine f
- gocki: (1.1) 𐌺𐌹𐌽𐌰 f
- górnołużycki: (1.1) China
- hiszpański: (1.1) China f
- interlingua: (1.1) China
- islandzki: (1.1) Kína f
- jidysz: (1.1) כינע f (chine)
- koreański: (1.1) 중국
- litewski: (1.1) Kinija f
- łaciński: (1.1) Sina, Sinae f lm
- niemiecki: (1.1) China n
- norweski (bokmål): (1.1) Kina n
- nowogrecki: (1.1) Κίνα f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) Китай m
- slovio: (1.1) Cxinazem (Чиназем)
- suahili: (1.1) Uchina
- szwedzki: (1.1) Kina
- tajski: (1.1) ประเทศจีน, จีน
- turecki: (1.1) Çin
- tybetański: (1.1) རྒྱ་ནག
- ukraiński: (1.1) Китай m
- węgierski: Kína
- włoski: (1.1) Cina f
- źródła:
