disgrazia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

disgrazia (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /di.'zgra.tsja/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) niełaska
(1.2) niepowodzenie, nieszczęście, pech
(1.3) tragedia, nieszczęśliwy wypadek
odmiana:
(1.1-3) lp disgrazia; lm disgrazie
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) essere in disgrazia di qualcunobyć w czyjejś niełasce
(1.2) per disgraziana nieszczęście
synonimy:
(1.2) sfortuna, calamità, tribolazione
(1.3) sciagura, calamità, disastro, catastrofe
antonimy:
(1.2) fortuna
(1.3) ventura
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grazia f, grazie m, graziosità f, ringraziamento m
czas. aggraziare, graziare, ingraziare, ingrazionire, ringraziare
przym. aggraziato, disgraziato, graziabile, graziato, grazioso, ringraziabile
przysł. aggraziatamente, disgraziatamente, graziosamente
wykrz. grazie
związki frazeologiczne:
cadere in disgraziapopaść w niełaskę
(przysłowie) le disgrazie non vengono mai solenieszczęścia chodzą parami
etymologia:
wł. dis- + grazia
uwagi:
źródła: