fart
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] fart (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
[edytuj] fart (język angielski)
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pot. pierdnięcie, bąk
czasownik
- przykłady:
- (1.1) Your fart stinks! → Twój bąk śmierdzi!
- (2.1) Can you stop farting, it's disgusting! → Mógłbyś przestać pierdzieć, to obrzydliwe!
- składnia:
- fart out
- synonimy:
- (1.1) air biscuit, toot
- (2.1) break wind, have gas, toot, pass gas, cut the cheese
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- old fart • fart out dust
- etymologia:
- ze staroang feortan
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] fart (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) mieć się (np. w wyrażeniu: Jak się masz?)
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pochodne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] fart (język norweski (bokmål))
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
imiesłów czasu przeszłego czasownika → fare
- odmiana:
- (1.1) en fart, farten
- przykłady:
- (1.1) Den flygende tallerkenen beveget seg med en fart av fem hundre kilometer i sekundet. → Latający talerz poruszał się z prędkością pięciuset kilometrów na sekundę.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) hurtighet
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] fart (język szwedzki)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1-2) en fart, farten, farter, farterna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) få ~ → rozpędzić się, nabrać rozpędu • full ~ framåt! → cała naprzód! • i full ~ → z maksymalną prędkością • med en ~ av … → z prędkością … • fartdåre, fartbegränsning, fartgupp, fartkontroll
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: