german
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] german (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik german dopełniacz germanu celownik germanowi biernik german narzędnik germanem miejscownik germanie wołacz germanie
- przykłady:
- (1.1) German jest półprzewodnikiem.
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) germanium
- arabski: (1.1) جرمانيوم
- baskijski: (1.1) germanio
- czeski: (1.1) germanium n
- duński: (1.1) germanium
- esperanto: (1.1) germaniumo
- francuski: (1.1) germanium
- hiszpański: (1.1) germanio m
- holenderski: (1.1) germanium
- litewski: (1.1) germanis m
- łaciński: (1.1) germanium n
- łotewski: (1.1) germānijs
- macedoński: (1.1) германиум
- niemiecki: (1.1) Germanium n
- nowogrecki: (1.1) γερμάνιο n
- rosyjski: (1.1) германий m
- rumuński: (1.1) germaniu
- słoweński: (1.1) germanij
- szwedzki: (1.1) germanium
- ukraiński: (1.1) германій m
- volapük: (1.1) gärmin
- włoski: (1.1) germanio m
- źródła:
[edytuj] german (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przyrodni (o tej samej matce lub ojcu)
- (1.2) blisko spokrewniony
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- German jako "niemiecki" pisane jest dużą literą.
- źródła:
[edytuj] german (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] german (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en german, germanen, germaner, germanerna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Germania, germanistik, germanist, germanisering, germanism
- czas. germanisera
- przym. germansk, germanistisk
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 357, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001. ISBN 91-7227-281-3.