muzyk

muzyk (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈmuzɨk], AS: [muzyk]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) twórca muzyki

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	muzyk	muzycy
dopełniacz	muzyka	muzyków
celownik	muzykowi	muzykom
biernik	muzyka	muzyków
narzędnik	muzykiem	muzykami
miejscownik	muzyku	muzykach
wołacz	muzyku	muzycy

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) instrumentalista, kompozytor, wirtuoz

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik muzyka f rodzaj żeński, muzyczka f rodzaj żeński, muzykant m rodzaj męski, muzykowanie n rodzaj nijaki

przym. przymiotnik muzyczny, muzykalny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) musician
• arabski: (1.1) موسيقار
• esperanto: (1.1) muzikisto
• fiński: (1.1) muusikko
• francuski: (1.1) musicien m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) músico m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 音楽家 (おんがくか)
• niemiecki: (1.1) Musiker m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μουσικός m rodzaj męski
• ormiański: (1.1) երաժիշտ
• szwedzki: (1.1) musiker w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) zenész
• wilamowski: (1.1) müzik m rodzaj męski
• włoski: (1.1) musicista

źródła: