muzyk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] muzyk (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) twórca muzyki

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza muzyk, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga muzy|cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) instrumentalista, kompozytor, wirtuoz
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik muzyka f rodzaj żeński, muzyczka f rodzaj żeński, muzykant m rodzaj męski; przym. przymiotnik muzyczny, muzykalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) musician
• fiński: (1.1) muusikko
• francuski: (1.1) musicien m rodzaj męski
• grecki: (1.1) μουσικός m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) músico m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 音楽家 (おんがくか)
• niemiecki: (1.1) Musiker m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) musiker w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) zenész
• wilamowski: (1.1) müzik m rodzaj męski
• włoski: (1.1) musicista