taniec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: tanieć
[edytuj] taniec (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z osobą przeciwnej płci, ale także samotnie lub w większej grupie osób; zob. też taniec w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp taniec, tańca, tańcowi, tańca, tańcem, tańcu, tańcu; lm tańce, tańców, tańcom, tańce, tańcami, tańcach, tańce przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) w tańcu = tańcząc; wykonywać/wykonać taniec; prosić kogoś do tańca; taniec towarzyski, taniec ludowy, taniec wojenny
synonimy: pląs, tan
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. tańczyć/zatańczyć; przym. taneczny; rzecz. tancerz, tancerka
związki frazeologiczne: do tańca i do różańca; taniec świętego Wita; taniec śmierci; taniec na rurze
etymologia: niem. Tanz
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dance
- chorwacki: (1.1) ples m
- duński: (1.1) dans w
- francuski: (1.1) danse f
- grecki: (1.1) χορός m
- hiszpański: (1.1) baile m, danza f
- interlingua: (1.1) dansa
- islandzki: (1.1) dans n
- niemiecki: (1.1) Tanz m
- norweski (bokmål): dans m
- rosyjski: (1.1) танец m
- slovio: (1.1) tanc (танц)
- suahili: (1.1) dansa
- sycylijski: (1.1) abballu m
- ukraiński: (1.1) танець m, танок m
- włoski: (1.1) ballo m, danza f
