całokształt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] całokształt (język polski)

wymowa: IPA: [ʦaˈwɔkʃtawt]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zorganizowana całość, rozważany w całości układ

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza całokształ|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie przykłady:

(1.1)

składnia: ~ +D. dopełniacz
kolokacje: (1.1) ~ twórczości, ~ działalności, ~ stosunków
synonimy: (1.1) całość, ogół
antonimy: (1.1) fragment, część
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: pol. polski cały + kształt
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) entirety