pokuta
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] pokuta (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp poku|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to!; blm przykłady:
składnia:
kolokacje: odbyć/odprawić ~tę,
synonimy: ekspiacja
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. pokutnik, pokutnica, pokutowanie; czas. pokutować; przym. pokutny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) bieg
- angielski: (1.1) expiation
- francuski: (1.1) pénitence f
- grecki: (1.1) επιτίμιο n
- hiszpański: (1.1) penitencia f
- rosyjski: (1.1) покаяние
[edytuj] pokuta (język czeski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

