pokuta
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
pokuta (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik pokuta dopełniacz pokuty celownik pokucie biernik pokutę narzędnik pokutą miejscownik pokucie wołacz pokuto
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) ekspiacja
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) bieg
- angielski: (1.1) expiation
- czeski: (1.1) pokání n
- francuski: (1.1) pénitence f
- hiszpański: (1.1) penitencia f
- nowogrecki: (1.1) επιτίμιο n
- rosyjski: (1.1) покаяние
- źródła:
pokuta (język czeski)[edytuj]
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
