kłótnia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kłótnia (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˈkwutʲɲa], AS: [ku̯utʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk. • -ni…  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik kłótnia kłótnie
dopełniacz kłótni kłótni
celownik kłótni kłótniom
biernik kłótnię kłótnie
narzędnik kłótnią kłótniami
miejscownik kłótni kłótniach
wołacz kłótnio kłótnie
przykłady:
(1.1) Budowa domu spowodowała kłótnię małżonków.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kłótnia kogoś z kimś • kłótnia między kimś (kolegami/pracownikami/wspólnikami) • wybuchła kłótnia • doszło do kłótni • wszczynać kłótnie
synonimy:
(1.1) awantura, sprzeczka, spór
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kłótliwość f , kłótnik m 
przym.  kłótliwy
przysł.  kłótliwie
czas.  kłócić się, kłócić, pokłócić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=kłótnia&oldid=2797378”