wspólnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wspólnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba mająca wspólny udział w czymś
(1.2) osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) towarzysz, partner, współpracownik, udziałowiec, akcjonariusz
(1.2) współsprawca, współwinny
antonimy:
(1.1) konkurent, rywal
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wspólniczka f , wspólnictwo n , wspólnota f 
przym.  wspólny
przysł.  wspólnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

wspólnik (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wspólnik
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pòspólnik m , spòłownik m , współprôcownik m , partner m 
antonimy:
(1.1) riwal m 
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: