wspólnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wspólnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba mająca wspólny udział w czymś
(1.2) osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) towarzysz, partner, współpracownik, udziałowiec, akcjonariusz
(1.2) współsprawca, współwinny
antonimy:
(1.1) konkurent, rywal
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wspólniczka f, wspólnictwo n, wspólnota f, spółka f
przym. wspólny
przysł. wspólnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

wspólnik (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wspólnik
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pòspólnik m, spòłownik m, współprôcownik m, partner m
antonimy:
(1.1) riwal m
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: