kłótliwy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kłótliwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kwuˈtlʲivɨ], AS[ku̯utlʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) skłonny do kłótni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) On jest osobą niezwykle kłótliwą, bardzo trudno się z nim dogadać.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kłótliwa osoba • kłótliwy charakter
synonimy:
(1.1) swarliwy
antonimy:
(1.1) zgodny, pot.  spolegliwy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kłótliwość f , kłótnia f , kłótnik m , kłótnica f 
przysł.  kłótliwie
czas.  kłócić się, kłócić, pokłócić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: