łącznik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] łącznik (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɲik], AS: [u̯õṇčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. • udziąs. • nazal. • asynch. ą  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jęz.  czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący
(1.2) jęz.  dywiz, najkrótszy znak pisarski stosowany przy dzieleniu lub łączeniu wyrazów
(1.3) astronautyka: przedział rakiety, który nie zawiera elementów układu napędowego
(1.4) muz.  element muzyczny, w którym fragment utworu zawiera przejście pomiędzy kolejnymi częściami tego utworu
(1.5) techn.  element, który łączy inne części
(1.6) wojsk.  żołnierz, którego zadaniem jest przenoszenie meldunków, rozkazów i utrzymywanie kontaktu między placówkami wojskowymi
(1.7) piłka nożna: piłkarz napastnik, zajmujący pozycję pomiędzy skrzydłowym i środkowym ataku
odmiana:
(1.1-4)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik łącznik łączniki
dopełniacz łącznika łączników
celownik łącznikowi łącznikom
biernik łącznik łączniki
narzędnik łącznikiem łącznikami
miejscownik łączniku łącznikach
wołacz łączniku łączniki
(1.5-6)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik łącznik łączniki
dopełniacz łącznika łączników
celownik łącznikowi łącznikom
biernik łącznika łączników
narzędnik łącznikiem łącznikami
miejscownik łączniku łącznikach
wołacz łączniku łączniki
przykłady:
(1.1) W języku polskim łącznikiem może być dowolna forma czasowników „być”, „bywać”, „stać się”, „zostać” oraz partykuły „to”.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spójka, kopula, copula
(1.4) wiązanie
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  łączność, łączniczka
czas.  łączyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  copula
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=łącznik&oldid=2751203”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach