rozkaz

rozkaz (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈrɔskas], AS: [roskas], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rozkaz	rozkazy
dopełniacz	rozkazu	rozkazów
celownik	rozkazowi	rozkazom
biernik	rozkaz	rozkazy
narzędnik	rozkazem	rozkazami
miejscownik	rozkazie	rozkazach
wołacz	rozkazie	rozkazy

przykłady:

(1.1) Dowódca wydał żołnierzom rozkaz natychmiastowego wycofania się.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) polecenie, żądanie, nakaz

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org rozkazywać, rozkazać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) order, command, instruction, behest
• esperanto: (1.1) ordono
• francuski: (1.1) ordre m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, commandement m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• hiszpański: (1.1) orden f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, mandamiento m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, yusión f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, consigna f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• litewski: (1.1) komanda f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• nowogrecki: (1.1) διαταγή f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, εντολή f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• sanskryt: (1.1) शासन
• szwedzki: (1.1) befallning w rodzaj wspólny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, order w rodzaj wspólny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• włoski: (1.1) ordine, comando

źródła: