rozkaz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rozkaz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈrɔskas], AS[roskas], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dowódca wydał żołnierzom rozkaz natychmiastowego wycofania się z pola bitwy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) polecenie, żądanie, nakaz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rozkazywać, rozkazać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

rozkaz (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) rozkaz
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rozkázat
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

rozkaz (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rozkaz[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rozkázať, rozkazovať
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Nina Trnka, Slovak-English English-Slovak Dictionary, s. 106, New York, Hippocrene Books, 1992, ISBN 0-87052-115-2.