szachownica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

szachownica (język polski)[edytuj]

szachownica (1.1)
szachownica (1.2)
szachownica (1.2)
szachownica (1.3)
szachownica (1.4)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a], ASaχovʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze; zob.  też szachownica w Wikipedii
(1.2) deseń ułożony z kwadratów (rzadziej: rombów) na podobieństwo szachownicy (1.1)
(1.3) bot.  Fritillaria, roślina z rodziny liliowatych
(1.4) wojsk.  znak Sił Powietrznych Rzeczypospolitej Polskiej
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Szachiści zaczęli ustawiać bierki na szachownicy przed rozpoczęciem nowej partii.
(1.3) Zasadziliśmy piękną szachownicę.
składnia:
kolokacje:
(1.2) spódnica w szachownicę
synonimy:
(1.3) korona
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  szachy n , szach m , szachista m , szachistka f 
zdrobn.  szachowniczka f 
czas.  szachować
przym.  szachowy, szachownicowy
wykrz.  szach
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  szachy
(1.2) od (1.1)
(1.3) od (1.2), gdyż kwiat tej rośliny jest dwukolorowy, podobny do wzoru (1.2)
uwagi:
Często, nieprawidłowo, „szachownicą” nazywa się warcabnicę, czyli planszę do gry w warcaby.
tłumaczenia:
źródła: