detektyw
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] detektyw (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa
odmiana: (1.1) lp detektyw|, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm ~i, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów są detektywi.
- (1.1) Detektyw długo myślał nad rozwiązaniem tej sprawy.
- (1.1) Kontakt detektywa był nieudolny i nie dostarczał żadnych wartościowych informacji.
składnia:
kolokacje: (1.1) prywatny ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. detektywistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia: ang. detective[1]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) detective
- czeski: (1.1) detektiv m
- francuski: (1.1) détective w
- grecki: (1.1) ντετέκτιβ w, ιδιωτικός αστυνομικός m
- hiszpański: (1.1) detective w
- norweski (bokmål): (1.1) detektiv m
- rosyjski: (1.1) детектив m
- szwedzki: (1.1) detektiv w
źródła:
