walec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] walec (język polski)

wymowa: IPA: [ˈvalɛʦ̑], AS: [valec]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania powierzchni

(1.2) mat. matematyka, matematyczny bryła o przekroju prostokąta, o podstawie będącej kołem; zob. zobacz też walec w Wikipedii

(1.3) przedmiot o kształcie walca (1.2)

(1.4) masz. maszynoznawstwo maszyna lub część maszyny do obróbki niektórych typów materiałów, np. metalu

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza wal|ec, ~ca, ~cowi, ~ec, ~cem, ~cu, ~cu; lm liczba mnoga ~ce, ~ców, ~com, ~ce, ~cami, ~cach, ~ce przykłady:

(1.1) Do wyrównywania asfaltu na jezdni używa się walców.

(1.2) Płaszczyzna boczna walca po rozwinięciu tworzy prostokąt.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.3) tuleja, cylinder
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) czas. czasownik walcować; przym. przymiotnik walcowaty
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) niem. niemiecki Walze; (1.2) z (1.1)
uwagi: nie mylić z walc tłumaczenia:

• angielski: (1.1) roller; (1.2-3) cyllinder
• duński: (1.1) motortromle w rodzaj wspólny; (1.2) cylinder w rodzaj wspólny; (1.4) valseværk n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.2-3) cilindro
• hiszpański: (1.1) apisonadora f rodzaj żeński; (1.2) cilindro m rodzaj męski; (1.3-4) rodillo m rodzaj męski, cilindro m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Walze f rodzaj żeński; (1.2-3) Zylinder m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) (дорожный) каток m rodzaj męski; (1.2-3) цилиндр m rodzaj męski