organiczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] organiczny (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) biol. będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący
- (1.2) ściśle ze sobą lub z czymś związany
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik organiczny organiczna organiczne organiczni organiczne dopełniacz organicznego organicznej organicznego organicznych celownik organicznemu organicznej organicznemu organicznym biernik organicznego organiczny organiczną organiczne organicznych organiczne narzędnik organicznym organiczną organicznym organicznymi miejscownik organicznym organicznej organicznym organicznych wołacz organiczny organiczna organiczne organiczni organiczne nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1) Glukoza jest związkiem organicznym.
- (1.2) Organizm kobiety w ciąży tworzy z płodem organiczną całość.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) związek ~y • chemia ~a • szkło ~e • schorzenie ~e
- synonimy:
- (1.2) nierozerwalny
- antonimy:
- (1.1) nieorganiczny
- wyrazy pokrewne:
- przysł. organicznie
- rzecz. organizm mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) organic
- arabski: (1.1) عضوي
- duński: (1.1) organisk
- francuski: (1.1) organique
- rosyjski: (1.1) органический
- źródła:
