Tybet
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Tybet (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej
- (1.2) kraj na Wyżynie Tybetańskiej
- (1.3) jednostka administracyjna Chin, Tybetański Region Autonomiczny
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Tybet Tybety dopełniacz Tybetu Tybetów celownik Tybetowi Tybetom biernik Tybet Tybety narzędnik Tybetem Tybetami miejscownik Tybecie Tybetach wołacz Tybecie Tybety
- przykłady:
- (1.1) Tybet był zdominowany przez ludy pasterskie ze względu na panujący tam wybitnie kontynentalny klimat.
- (1.2) Dalajlama, zwierzchnik polityczny Tybetu i religijny buddyzmu tybetańskiego, był od początku panowania wyznającej buddyzm dynastii mandżurskiej Qing także przywódcą religii państwowej Chin.
- (1.3) Wiceminister kolei Chin Sun Yongfu powiedział dziennikarzom, że przez wiele lat przeszkody natury komunikacyjnej ograniczały rozwój gospodarki Qinghai i Tybetu, a zwłaszcza Tybetu, który był jedynym w Chinach administracyjnym regionem bez komunikacji kolejowej. (z Internetu)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Tybetańczyk, Tybetanka, tybetologia, tybetolog
- przym. tybetański, tybetologiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: Tybetański Region Autonomiczny
- afrykanerski: (1.1) Tibet
- angielski: (1.1-2) Tibet
- arabski: (1.1) تبت
- esperanto: (1.1-2) Tibeto
- francuski: (1.1-2) Tibet m
- koreański: (1.1-2) 티베트
- niemiecki: (1.1-2) Tibet n
- perski: (1.1) تبت
- szwedzki: (1.1) Tibet n
- tajski: (1.1) ทิเบต (1.2) ประเทศทิเบต
- tybetański: བོད་
- węgierski: Tibet
- włoski: (1.1-2) Tibet m
- źródła:
