średni
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] średni (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przeciętny, taki sobie
- (1.2) będący po środku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy
- (1.3) mat. stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
odmiana: lp średni m, średnia f, średnie n; lm średni mosob., średnie nmosob. przykłady:
- (1.1) Film był średni, ale Angelina Jolie zagrała całkiem nieźle.
- (1.2) Był to chłop średniego wzrostu z szeroką piersią i potężnymi ramionami. (B. Prus: Placówka)
- (1.3) Średni wiek internauty w Polsce to 36 (trzydzieści sześć) lat.
składnia:
kolokacje: (1.2) biegi średnie ■ waga średnia ■ fale średnie ■ szkoła średnia ■ stan średni ■ waga ~a ■ wykształcenie ~e ■ ~e przedsiębiorstwo; (1.3) średnia harmoniczna ■ średnia arytmetyczna ■ wyciągnąć średnią
synonimy: (1.1-2) przest. średny[1], starop. szredni[1], starop. śrzedni[1], przest. sprzedni[1], gw. rsiedni[1], gw. strzeni[1], gw. ośredni[1], gw. weśredni[1], gw. średniejszy[1] (1.1) zwykły; (1.2) umiarkowany
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. średnia, średnica, średnik, średniówka, średniowiecze, pośrednik, pośrednictwo; przym. pośredni bezpośredni, średniowieczny; czas. uśredniać, dk. uśrednić; przysł. średnio
związki frazeologiczne: wieki średnie, średnia przyjemność
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mediocre, ordinary, mean, indifferent; (1.2) medium, middle; (1.3) average
- niemiecki: (1.1) mittelmäßig, durchschnittlich, gewöhnlich; (1.2) Mittelwert, Mitte; (1.3) Durchschnitt
źródła:
