średni

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] średni (język polski)

duże, średnie (1.2) i małe skrzypce
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɕrɛdʲɲi], AS[średʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przeciętny, taki sobie
(1.2) będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy
(1.3) mat.  stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Film był średni, ale Angelina Jolie zagrała całkiem nieźle.
(1.2) Był to chłop średniego wzrostu z szeroką piersią i potężnymi ramionami. (B. Prus: Placówka)
(1.3) Średni wiek internauty w Polsce to 36 (trzydzieści sześć) lat.
składnia:
kolokacje:
(1.2) biegi średniewaga średniafale średnieszkoła średniastan średniwaga średnia • wykształcenie średnie • średnie przedsiębiorstwo
(1.3) średnia harmonicznaśrednia arytmetycznawyciągnąć średnią
synonimy:
(1.1-2) przest.  średny[1], starop.  szredni[1], starop.  śrzedni[1], przest.  sprzedni[1], gw.  rsiedni[1], gw.  strzeni[1], gw.  ośredni[1], gw.  weśredni[1], gw.  średniejszy[1]
(1.1) zwykły
(1.2) umiarkowany
(1.3) przeciętny
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  średnia f , średnica f , średnik m , średniówka f , średniowiecze n , pośrednik m , pośrednictwo n , średniak m 
przym.  pośredni, bezpośredni, średniowieczny, średnicowy
przysł.  średnio
czas.  uśredniać, dk.  uśrednić
związki frazeologiczne:
wieki średnieśrednia przyjemność
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 hasło średni w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI, s. 755, Warszawa 1900–1927.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach