skrzypce

skrzypce (język polski)

skrzypce (1.1) od przodu i z boku

wymowa:

IPA: [ˈskʃɨpʦ̑ɛ], AS: [skšypce], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) muz. muzyka czterostrunowy instrument muzyczny z grupy smyczkowych; zob. zobacz też skrzypce w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	skrzypce
dopełniacz	skrzypiec
celownik	skrzypcom
biernik	skrzypce
narzędnik	skrzypcami
miejscownik	skrzypcach
wołacz	skrzypce

przykłady:

(1.1) Mój brat umie grać na skrzypcach.

składnia:

kolokacje:

(1.1) grać na skrzypcach

synonimy:

(1.1) reg. śl. regionalizm śląski chuśle

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik skrzypcowy

rzecz. rzeczownik skrzypek, skrzypaczka

związki frazeologiczne:

(1.1) grać pierwsze skrzypce

etymologia:

(1.1) od skrzypieć

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) violin
• arabski: (1.1) كمان
• chorwacki: (1.1) violina f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) housle
• duński: (1.1) violin w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) violono
• fiński: (1.1) viulu
• francuski: (1.1) violon m rodzaj męski
• hebrajski: (1.1) כנור m rodzaj męski (kinor)
• hindi: (1.1) वायलिन
• hiszpański: (1.1) violín m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) violino
• islandzki: (1.1) fiðla f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פֿידל m rodzaj męski (fidl)
• kaszubski: (1.1) skrzëpczi
• niemiecki: (1.1) Violine f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) βιολί n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) ջութակ
• rosyjski: (1.1) скрипка f rodzaj żeński
• slovio: (1.1) gusle (гусле)
• szwedzki: (1.1) fiol w rodzaj wspólny, violin w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) hegedű
• włoski: (1.1) violino

źródła: