mind

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

mind (język angielski)[edytuj]

wymowa:
enPR: mīnd, IPA: /maɪnd/, SAMPA: /maInd/
wymowa amerykańska ?/i
homofon: mined
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pamięć
(1.2) mentalność
(1.3) umysł, intelekt, rozum
(1.4) duch, dusza
(1.5) zdanie, opinia
(1.6) zamierzenie, dążenie, ochota
(1.7) decyzja, myśl

czasownik

(2.1) pamiętać
(2.2) uważać za istotne
(2.3) dbać, pilnować
odmiana:
(1.1-7) lm  minds
przykłady:
(1.1) I dismissed her from my mind.Wyrzuciłam z pamięci. (Zapomniałam o niej.)
(1.2) My partner and I have like minds.Mój partner i ja mamy podobną mentalność.
(1.3) Of all the things I've lost I miss my mind the most.Z wszystkich rzeczy, które utraciłem, najbardziej brakuje mi mego rozumu.
(1.4) That means going through the process of reconnecting to yourself, to your body’s natural rhythms and your mind’s natural pace[1]. → To oznacza przechodzenie przez proces ponownego łączenia się z tobą samym, naturalnym rytmem twojego ciała i ducha.
(2.2) I don't mind whether your mother or father attends - you can bring either parentNie ma dla mnie znaczenia, czy przyjdzie twoja matka, czy ojciecmożesz przyprowadzić któregokolwiek rodzica.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  minder, mindfulness
przym.  mindful, mindless
przysł.  mindlessly
związki frazeologiczne:
absence of mind
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Adbusters Magazine: Ramadan Xmas