ojciec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ojciec (język polski)[edytuj]

ojciec (1.1) z synem
ojciec (1.2) z potomkiem
ojciec (1.4)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɔjʨ̑ɛʦ̑], AS[oi ̯ćec], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka); zob. też ojciec w Wikipedii
(1.2) biol. samiec mający potomstwo
(1.3) założyciel, pierwszy przedstawiciel; zob. też ojcowie-założyciele w Wikipedii
(1.4) rel. forma tytularna zakonników, rzadziej księży; zob. też ojciec (zakonnik) w Wikipedii
(1.5) zob. ojcowieprzodkowie
(1.6) zob. ojce
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Matka i ojciec najważniejszymi osobami w życiu dziecka.
(1.2) Nasz burek jest ojcem połowy psów we wsi.
(1.3) Wojciecha Bogusławskiego uważa się za ojca teatru polskiego.
(1.4) Ojciec przełożony odprawił mszę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zostać ojcem
synonimy:
(1.1) pot. tato, tata; przest. rodzic, rodziciel; daw. lub gw. ociec; slang. stary
(1.3) twórca, inicjator
(1.4) brat
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ascendent
hiponimy:
(1.1) pater familias
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ojcowizna f, ojcostwo n, ojczym m, ojczyzna m, Ojców m, ojcowanie n
zdrobn. ojczulek m
czas. ojcować ndk.
przym. ojcowski, ojcowy, ojczyźniany
skr. o.
związki frazeologiczne:
wykapany ojciecojciec chrzestnyprzybrany ojciecojciec świętynie ucz ojca dzieci robićbyć ojcembyć ojcem i matką
etymologia:
od pol. ociec, od prasł. *otьcь, od praindoeur. *atta[1]
por. bułg. отец, chorw. otac, czes. otec, głuż. wótc, kasz. òjc, mac. отец, ros. отец, rusiń. отець, scs. отьць, słc. otec, słń. oče i ukr. отець
por. gr. ἄττα i łac. atta
uwagi:
zob. też ojciec w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: