tracić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: trącić

tracić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtraʨ̑iʨ̑], AS[traćić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) przestawać posiadać jakąś rzecz
(1.2) przestawać posiadać jakąś cechę
(1.3) ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
(1.4) wymierzać komuś karę śmierci
odmiana:
(1.1-4) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Marek traci pieniądze w kasynie.
(1.2) Janek traci nadzieję, że kiedykolwiek zdobędzie książkę.
(1.3) Dolary tracą na wartości.
(1.4) Vlad Drakul torturował a potem tracił wrogów przez wbicie na pal.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1-3) źle wychodzić[2]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. aspekt dokonany stracić, utracić
rzecz. straceniec mos, tracenie n, strata, utrata, stracenie
ims. stracony
przym. stracony
związki frazeologiczne:
tracić panowanie nad sobą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu
  2. Hasło „źle wychodzić” w: Lidia Wiśniakowska, Słownik wyrazów bliskoznacznych PWN, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 978-83-01-14780-8.