zapomnieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zapomnieć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇ʨ̑], AS[zapõmʹńėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. zapominać)

(1.1) aspekt dokonany od zapominać

czasownik zwrotny dokonany zapomnieć się (ndk. zapominać się)

(2.1) aspekt dokonany od zapominać się
odmiana:
(1.1) koniugacja VIIa
(2.1) koniugacja VIIa
przykłady:
(1.1) Proszę mi wybaczyć, ale zapomniałem, jak pan ma na imię.
(1.1) Zapomniałem parasola i oczywiście zaczął padać deszcz.
(2.1) Znany piłkarz w trakcie ostrej telewizyjnej dyskusji zapomniał się i sklął jednego z gości.
składnia:
(1.1) (nie) zapomnieć + B. / D.[2] • zapomnieć o + Ms.
kolokacje:
(1.1) zapomnieć, co ktoś kiedyś zrobił • zapomnieć o czymś zupełniepot. zapomnieć na śmierć
synonimy:
antonimy:
(1.1) zapamiętać, przypomnieć (sobie)
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zapominanie n, zapomnienie n, zapominalski m
czas. przypomnieć dk., zapominać ndk., zapominać się ndk.
przym. zapominalski
związki frazeologiczne:
zapomniał wół, kiedy cielęciem byłzapomnieć języka w gębiezapomnieć się z kimśzapomnieć o całym świecie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zapominać
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zapominać się
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. zobacz uwagi w haśle zapominać