wyrzucić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wyrzucić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vɨˈʒuʨ̑iʨ̑], AS[vyžućić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. wyrzucać)

(1.1) pozbyć się czegoś
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Wyrzuć to, nie będzie już potrzebne.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
aspekt niedokonany wyrzucać
czas. rzucać, rzucić
rzecz. wyrzucanie n, wyrzucenie n, wyrzutek m, wyrzutnia ż, wyrzut mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: