dążenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dążenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ], AS[dõũ̯žńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą -ni… wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia
(1.2) książk. rzecz. odczas. od: dążyć
odmiana:
(1.1) lp dążenie, dążenia, dążeniu, dążenie, dążeniem, dążeniu, dążenie; lm dążenia, dążeń, dążeniom, dążenia, dążeniami, dążeniach, dążenia
(1.2) lp jak lm; blm
przykłady:
(1.1) U podstaw jego dążeń leży szczęście i bezpieczeństwo syna.
(1.2) Twoje uparte dążenie do zdobycia stanowiska jest przez niektórych źle postrzegane.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dążenia niepodległościowe
synonimy:
(1.1) dążność, zabiegi
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dążyć, podążać
rzecz. dążność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: