kartoffel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Kartoffel

[edytuj] kartoffel (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) ziemniak, kartofel

odmiana: (1.1) en kartoffel, kartoffelen/kartoflen, kartofler, kartoflerne
przykłady:

(1.1) Ingen spiser pizza med kartofler. → Nikt nie jada pizzy z ziemniakami.

składnia:
kolokacje: (1.1) at pille kartofler
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: en heldig kartoffel
etymologia:
uwagi: