bamber
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bamber (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) reg. pozn.[1], reg. łódz.[2] (zazwyczaj bogaty) chłop
- (1.2) reg. śl. bogaty rolnik
- (1.3) reg. niemiecki osadnik; zob. też bambrzy w Wikipedii
- (1.4) reg. pozn.[1] prostak
odmiana: (1.1,2,4) lp bamb|er, ~ra, ~rowi, ~ra, ~rem, ~rze, ~er; lm bambr|y, ~ów, ~om, ów, ~oma, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Poszedłech do Bambra i kupiołch cetnar mączytych pyr.
- (1.2) Hajna to je srogi bamber, mo kupa pola.
składnia:
kolokacje: być bambrem; iść do bambra
synonimy: (1.2) gospodorz
antonimy: (1.2) chadziaj, paterak
wyrazy pokrewne: przym. bamberski
związki frazeologiczne:
etymologia: od „Bambrzy” (niemieccy osadnicy z okolic niem. Bambergu[3])
uwagi: tłumaczenia: źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło bamber w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 175-176, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 30, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
