bamber
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bamber (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) reg. pozn.[1], reg. łódz.[2] (zazwyczaj bogaty) chłop
- (1.2) reg. śl. bogaty rolnik
- (1.3) reg. pozn. niemiecki osadnik; zob. też bambrzy w Wikipedii
- (1.4) reg. pozn.[1] prostak
- odmiana:
- (1.1,2,4) lp bamb|er, ~ra, ~rowi, ~ra, ~rem, ~rze, ~er; lm bambr|y, ~ów, ~om, ~ów, ~oma, ~ach, ~y
- przykłady:
- (1.1) Poszedłech do Bambra i kupiołch cetnar mączytych pyr.
- (1.2) Hajna to je srogi bamber, mo kupa pola.
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) gospodorz
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło bamber w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 175-176, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 30, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
- ↑ hasło bambry w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
