przeciw

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] przeciw (język polski)


wymowa: IPA: [ˈpʃɛʨif]
znaczenia:
przyimek

(1.1) używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem
(1.2) używany do określenia celu działania czegoś
(1.3) używany do wyrażenia poglądów lub stanowisk odmiennych wobec wyrażenia za przyimkiem

przedrostek

(2.1) przeciw- ...łączący się zwykle z rzeczownikami, przymiotnikami lub imiesłowami, tworzący wyrazy związane z walką z czymś (jak w (1.1)) lub cel działania (jak w (1.2)), także wyrazy o cechach przeciwnych do wyrazu źródłowego

odmiana: (1) nieodm. 
przykłady:

(1.1) Walczyli przeciw najeźdźcom.
(1.1) Tenisista grał przeciw wielu znanym zawodnikom.
(1.2) Lekarz zalecił zastrzyk przeciw tężcowi.
(1.3) Jestem przeciw uznaniu pana wniosku.
(2.1) przeciwdziałać, przeciwdziedzina, przeciwlotniczy, przeciwpancerny, przeciwpożarowy, przeciwstawiać, przeciwtężcowy, przeciwwaga

składnia: (1) przeciw + C. 
kolokacje: (1.1) grać/walczyć/występować/protestować/strajkować/procesować się/demonstrować/podżegać/... przeciw komuś/czemuś; (1.3) być przeciw wojnie/rządowi/czyimś poglądom/...; nie mam nic przeciw(ko) temu
synonimy: (1) = przeciwko; (1.1) z; (1.2) na, wobec; (2.1) anty-
antonimy: (1.3) za
wyrazy pokrewne: (1) przyimek naprzeciw; przym.  przeciwny; rzecz.  przeciwieństwo, przeciwnik, przeciwność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach