torf
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Torf
[edytuj] torf (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) skała osadowa występująca w postaci brunatnej lub czarnej masy, wykorzystywana jako składnik nawozów oraz jako paliwo stałe; zob. też torf w Wikipedii
odmiana: lp torf, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Pod torfem zaś był szczery, czysty, złoty piasek, taki sam jak w diunach przymorskich, tylko oczywiście starszy od tych wydm o kilkadziesiąt czy kilkaset stuleci. (S. Żeromski: Przedwiośnie)
składnia:
kolokacje: kopać ~, palić ~em
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. torfowisko; przym. torfowy
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. Torf
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) peat
- esperanto: (1.1) torfo
- interlingua: (1.1) turfa
- niemiecki: (1.1) Torf
- szwedzki: (1.1) torv w
[edytuj] torf (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) torf
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz. torfo, torfejo
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. Torf
uwagi:
