kanapa

kanapa (język polski)

kanapa (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [kãˈnapa], AS: [kãnapa], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kanapa	kanapy
dopełniacz	kanapy	kanap
celownik	kanapie	kanapom
biernik	kanapę	kanapy
narzędnik	kanapą	kanapami
miejscownik	kanapie	kanapach
wołacz	kanapo	kanapy

przykłady:

(1.1) Bolesław ujął ją w objęcia, uniósł jak dziecko i złożył na stojącej w cieniu kanapie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) sofa, wersalka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik kanapowy

rzecz. rzeczownik kanapowiec m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) couch
• arabski: (1.1) أريكة
• duński: (1.1) sofa w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) kanap
• hiszpański: (1.1) sofá m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) bank
• jidysz: (1.1) דיוואַן m rodzaj męski, קאַנאַפּע f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) բազմոց
• rosyjski: (1.1) диван m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) soffa w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) divano m rodzaj męski

źródła: